Στο σχολείο μου είμαι ασφαλής: Παίζω και Μαθαίνω με Ασφάλεια – Μαθαίνω να Αναλαμβάνω Ευθύνη!

 Στο νηπιαγωγείο μας, μέσα από την ενότητα «Παίζω και μαθαίνω με ασφάλεια», τα παιδιά έγιναν ενεργοί πρωταγωνιστές της μάθησης!

💧  Σε συνεργασία με τη σχολική νοσηλεύτρια, μάθαμε για τα μικρόβια και πειραματιστήκαμε για να δούμε πώς το σωστό πλύσιμο χεριών με σαπούνι και νερό τα απομακρύνει. 

🎯 Με παρατήρηση, συζήτηση και συνεργασία,  τα παιδιά σε δυάδες και μικρές ομάδες προβληματίστηκαν στο δίπολο "αιτία- αποτέλεσμα" σε σχέση με τα ατυχήματα μέσα από κατάλληλες εικόνες. "Αν...... τότε......." οι συζητήσεις στις δυάδες, βασισμένες στην ρουτίνα σκέψης " Think - Pair- Share" απο το Project Zero,  έδωσαν τροφή για σκέψη και ανάκληση σχετικών βιωμάτων των παιδιών....

Εξοικειώθηκαν με θέματα απλών πρώτων βοηθειών... και τις κλήσεις ανάγκης...

Στη συνέχεια, τα παιδιά εντόπισαν μόνα τους κινδύνους στην αυλή και σκέφτηκαν τρόπους για να την κάνουν πιο ασφαλή για όλους, όπως σημεία όπου μπορεί να προκληθούν ατυχήματα: γλιστερές επιφάνειες, πέτρες, απροσεξία στο τρέξιμο ή παιχνίδι κοντά στις πόρτες και την περίφραξη.

Δημιουργήσαμε αυτοκόλλητα-υπενθυμίσεις που τοποθετήσαμε στα σημεία αυτά, ώστε να ενημερώνουμε και να προστατεύουμε τους συμμαθητές μας. Έτσι, τα παιδιά ένιωσαν υπεύθυνα για το κοινό τους περιβάλλον και ανέλαβαν δράση με σκοπό.

Μέσα από αυτές τις βιωματικές δραστηριότητες, τα παιδιά ανέπτυξαν αυτενέργεια, υπευθυνότητα και σεβασμό για τον εαυτό και τους άλλους.

Μάθανε πως η ασφάλεια δεν είναι απλώς κανόνας — είναι στάση ζωής που χτίζεται από μικρή ηλικία! 🌱

16 Οκτωβρίου Ημέρα Διατροφής

Σε ένα οικολογικό νηπιαγωγείο, η διατροφή παίζει μεγάλο ρόλο... Αφού μάθαμε πώς να φροντίζουμε και να περιποιούμαστε το σώμα μας από έξω (ευχαριστούμε Λούλo!), αφού καθημερινά γυμναζόμαστε στο νηπιαγωγείο, έφτασε η κατάλληλη στιγμή να μάθουμε πώς θα φροντίσουμε τον εαυτό μας και εσωτερικά, μέσω της διατροφής! Με αφόρμηση το παρακάτω βίντεο, ξεκινάμε!

Αξιοποιώντας τη βιωματική μάθηση και με τη βοήθεια των γονέων, τα νήπια είχαν την ευκαιρία να εμπλακούν σε μια δραστηριότητα " μαγειρικής" και να φτιάξουν το δικό τους υγιεινό σουβλάκι με φρούτα και λαχανικά!  Χρώματα, υφές και αρώματα, ενεργοποίησαν όλες μας τις αισθήσεις! Τα υγιεινά μας σουβλάκια ήταν πεντανόστιμα!  Η προτίμηση μιας υγιεινής και ποιοτικής διατροφής,  γίνεται σταδιακά στάση ζωής!
Κατά τη διαδικασία, μας δόθηκε η ευκαιρία για δοκιμή γεύσεων, για συζήτηση σχετικά με τα χρώματα και τις υφές των φρούτων και των λαχανικών,  για μετρήσεις ποσοτήτων,  ομαδοποιήσεις, συγκρίσεις μεγεθών,  δραστηριότητες γραφής και ανάγνωσης, γνωριμία με τα μορφολογικά στοιχεία μιας συνταγής. Εξασκήσαμε δεξιότητες λεπτής κινητικότητας, αισθανθήκαμε ικανοποίηση  και αυτοπεποίθηση, αφού τα καταφέραμε! Μάθαμε για την αξία της υγιεινής διατροφής και δημιουργήσαμε τη δική μας πυραμίδα!

Καταγράφοντας τα υλικά για τη συνταγή μας!

 Η διαδικασία!

Πλένουμε τα φρούτα και τα λαχανικά....

Καθαρίζουμε και ξεφλουδίζουμε...

Κόβουμε σε μικρά κομμάτια

Περνάμε τα κομμάτια φρούτων και λαχανικών σε ξυλάκια για σουβλάκι!

Ένα πολύχρωμο σουβλάκι, δεν ήταν αρκετό! Φτιάξαμε και δεύτερο!

Καλή μας απόλαυση!

Η πυραμίδα μας!

Οι φλούδες,  προστέθηκαν στην κατσαρόλα της κ. Μαγειρένιας Κομποστάκη,  η οποία ήδη άρχισε να μαγειρεύει το στιφάδο της γης!(aka  Κομπόστ!) 

Και από τα περισσεύματα,  φροντίσαμε τη χελωνίτσα μας, την Ισιδώρα, η οποία έδειξε να το απολαμβάνει, όσο κι εμείς!

Βήματα για τα ζωή! Ρόλοι Ζωής....

Φέτος περπατήσαμε μαζί τα βήματα για τη ζωή...
Άλλοι μικρά, δειλά βηματάκια, άλλοι σταθερά βήματα, άλλοι άλματα... Μα όλοι περπατήσαμε. Μαζί. Συνοδοιπόροι στο ταξίδι της σχολικής χρονιάς...
Ρόλους πολλούς παίξαμε. Και είδαμε τον κόσμο με άλλα μάτια...  Κοιτάξαμε μέσα μας και γνωρίσαμε τα συναισθήματά μας. Μιλήσαμε με ... τον καθρέπτη...
Κοιτάξαμε τον άλλον. Στα μάτια. Και είδαμε τα δικά του συναισθήματα.
Αγαπαθήκαμε, μαλώσαμε, φιλιώσαμε... Μάθαμε για την αναστρεψιμότητα των συναισθημάτων. Προσπαθήσαμε να βρούμε πολλούς εναλλακτικούς τρόπους να διαχειριστούμε τα συναισθήματά μας αλλά και τα προβλήματα... Και πώς θα βοηθήσουμε και τους άλλους σε αυτό...
Κάποιες φορές με επιτυχία, κάποιες φορές με αποτυχία... και πάλι δοκιμάσαμε... Είναι γεγονός, πως σημασία, δεν έχει πόσες φορές έπεσες, μα πόσες σηκώθηκες...
Με την ευχή  "Ως είν' το ρόδι σόγεμο και πολυκαρπισμένο..." να' ναι η ζωή σας παιδιά, από δω και μπρος, κλείνουμε τη φετινή χρονιά.... KEEP WALKING  :-)

Επί του... πιεστηρίου! Η σχολική μας εφημερίδα, είναι γεγονός!

Μια εφημερίδα ετήσιας έκδοσης, δημοσιεύεται αυτές τις ημέρες στο νηπιαγωγείο μας.
Αφού επισκεφτήκαμε το Μουσείο Τυπογραφίας και μάθαμε τα... μυστικά της έκδοσης εφημερίδας,  βουτήξαμε στα βαθιά και ξεκινήσαμε τη δική μας έκδοση! Επειδή ο χρόνος πίεζε, φέτος τα άρθρα επέλεξαν οι δασκάλες μας... Του χρόνου όμως, θα βοηθήσουμε κι εμείς!
Το 1ο και 4ο Νηπιαγωγείο Μουρνιών, συνέλεξαν σημαντικές στιγμές της φετινής σχολικής χρονιάς και σας παρουσιάζουν το 1ο τεύχος της εφημερίδας!

 

                       

θεατροεκδρομή! Μια αλλιώτικη γιορτή!

Με μια αλλιώτικη εκδήλωση  εορτάσαμε το κλείσιμο της φετινής χρονιάς... Με γνώμονα την ανάγκη των παιδιών για παιχνίδι, χαρά και  με οδηγό το κέφι, επισκεφτήκαμε την παιδική κατασκήνωση και....

Επεράσαμε όμορφα.....

Το μάθημα τελείωσε 1 2 3 4
το μάθημα τελείωσε 5 6 7
Καλοκαίρι, παγωτό 1, 2, 3 , 4
Θεατροεκδρομή εγώ, 5, 6 , 7

Αγαπώ και φροντίζω τα Ζώα! Μια φορά και ένα καιρό... στο 1ο Νηπιαγωγείο Μουρνιών, ήταν ένας σκύλος που τον έλεγαν Ξουτ....

Στα πλαίσια του προγράμματος "Βήματα για τη ζωή" αλλά και στα πλαίσια του προγράμματος Οικολογικά Σχολεία: "Αειφόρο Σχολείο", φέτος τα παιδιά άνοιξαν μια καινούργια ενδιαφέρουσα ενότητα για μελέτη!                                                                     Την Φιλοζωία.                                   Την αφορμή έδωσε η αφήγηση της  ιστορίας του Ξουτ, της Ζωής Σκαλίδη και Φωτεινής Τσάμπρα.                                                         Μία ημέρα αργότερα, στο σχολείο ήρθε ο ίδιος ο Ξούτ, μέσα στο σπιτάκι του... Δεν γνωρίζουμε πώς και τι, μα δεν μας ένοιαζε και πολύ... Αμέσως  αποφασίσαμε να αναλάβουμε την ευθύνη να τον υιοθετήσουμε! Αρχίσαμε να μελετάμε πώς θα  μπορούσαμε να τον φροντίζουμε και  να του δείχνουμε την αγάπη μας....

Από την αρχή όμως, διαπιστώθηκε ένα βασικό πρόβλημα ... "Τι θα γινόταν ο Ξουτ τα Σαββατοκύριακα, τότε που τα σχολεία θα ήταν κλειστά;" Μέσα από συζήτηση, η λύση δόθηκε από μας τους ίδιους! 

 

 

Κάθε εβδομάδα, ένα παιδί θα τον έπαιρνε μαζί του, στο σπίτι του, και θα τον φρόντιζε το ίδιο! Έτσι, φτιάξαμε το πρόγραμμα επισκέψεων του Ξουτ! 

Μάλιστα, προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι ο Ξουτ θα πέρναγε όμορφα το Σαββατοκύριακο,  τα παιδιά με τη βοήθεια των γονέων τους,  κατέγραφαν τί έκαναν με τον Ξουτ. 

Κάθε Δευτέρα, διαβάζαμε στην ολομέλεια το κείμενο- ημερολόγιο. Αργότερα οι σελίδες αυτές, θα ενώνονταν για να δημιουργήσουν ένα ξεχωριστό Ημερολόγιο,  το Ημερολόγιο του Ξουτ μας!

Ήμασταν καλή παρέα για τον Ξουτ, όμως τα παιδιά, πρότειναν  ότι το σκυλάκι μας μπορεί να αισθάνεται μοναξιά. Έτσι ήρθε στο σχολείο μας και η οικογένειά  του....

Σιγά σιγά εγκαινιάστηκε και η νέα μας γωνιά, η γωνιά του Κτηνίατρου!

Τα νέα ταξίδεψαν και... έφτασαν στα αυτιά της συγγραφέως Ζωής Σκαλίδη! Με την υποστήριξη μιας μαμάς μας, η συγγραφέας επισκέφτηκε το νηπιαγωγείο μας, γνώρισε το πρόγραμμά μας και μας μίλησε για το βιβλίο της. Φάνηκε ενθουσιασμένη!


 Και τότε ήταν που πραγματικά Ζώα άρχισαν να επισκέπτονται το νηπιαγωγείο μας! Πόσο μεγάλη ήταν η χαρά μας!

Μερικά στιγμιότυπα από όσα ζήσαμε με τα ζωάκια στο νηπιαγωγείο φέτος, μπορείτε να δείτε στο βίντεο που ακολουθεί: