Θεατρικό μιούζικαλ με Μαριονέτες!

"Μια τρελή ποντικοοικογένεια" της Ζωής Σκαλίδη και της Φωτεινής Τσάμπρα, ήρθε στο χώρο των Νηπιαγωγείων μας.
Μικρά και χαριτωμένα ποντικάκια με ξεχωριστή προσωπικότητα, τραγούδησαν, χόρεψαν, ονειρεύτηκαν, μας παρουσίασαν στιγμιότυπα της καθημερινότητάς τους, έγιναν η αφορμή να υμνηθούν αξίες, όπως η δύναμη της φιλίας, η αγάπη για την οικογένεια, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα.

Επιπλέον, έγιναν η αφορμή να γνωρίσουμε την κούκλα "μαριονέτα" 

και να παρουσιάσουμε τα δικά μας στιγμιότυπα !

Καλύτερα κορίτσι ή αγόρι ;

Ουπς, Πρόβλημα μεγάλο!
Κατόπιν, έρευνας σε βιβλία και διαδικτυακές σελίδες, καταγράψαμε την Λύση

Οι διαφορές και οι ομοιότητες μας !

Ότι είμαι, είσαι;
Ότι θέλω, θέλεις;
Ότι δεν θέλω, δεν θέλεις;
Ότι νιώθω, νιώθεις;

 Είμαι ο/η...
 μου αρέσει πολύ...

Με αλεύρι, αλάτι και νερό, πλάσαμε τους κατοίκους της Ζυμαροχώρας,
με εμφάνιση ίδια και διαφορετική,
ο καθένας με το δικό του τρόπο,
έχοντας τα ίδια δικαιώματα,
                                    ζωντάνεψαν...
όλοι κοιμήθηκαν, ξύπνησαν, πήγαν σχολείο, τραγούδησαν, έπαιξαν, γέλασαν, έκλαψαν,μοιράστηκαν φιλίες, ονειρεύτηκαν...

Εγώ είμαι εγώ

εσύ είσαι εσύ 

και μπορούμε να ζήσουμε μαζί !

είμαι πολύ ψηλός !

τα παιδιά και οι γαντόκουκλες μας θύμησαν τις σχολικές μας στιγμές...

ΦΙΛΟΥΣ, ΧΡΩΜΑΤΑ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ, ΓΝΩΣΕΙΣ, ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ !

"έτσι σε ήθελα δικό μου σχολείο"

Τελικά, όταν πετυχαίνεις τους στόχους σου, γίνεσαι πολύ ψηλός !

το δέντρο που φυτέψαμε στου κήπου την γωνιά...

το δέντρο που φυτέψαμε στου κήπου την γωνιά μεγάλωσε κι απάνω του φωλιάζουνε ...

... στο δέντρο της σχολικής μας ζωής που βρίσκεται ο καθένας από εμάς;

Αγαπώ και φροντίζω τα Ζώα! Μια φορά και ένα καιρό... στο 1ο Νηπιαγωγείο Μουρνιών, ήταν ένας σκύλος που τον έλεγαν Ξουτ....

Στα πλαίσια του προγράμματος "Βήματα για τη ζωή" αλλά και στα πλαίσια του προγράμματος Οικολογικά Σχολεία: "Αειφόρο Σχολείο", φέτος τα παιδιά άνοιξαν μια καινούργια ενδιαφέρουσα ενότητα για μελέτη!                                                                     Την Φιλοζωία.                                   Την αφορμή έδωσε η αφήγηση της  ιστορίας του Ξουτ, της Ζωής Σκαλίδη και Φωτεινής Τσάμπρα.                                                         Μία ημέρα αργότερα, στο σχολείο ήρθε ο ίδιος ο Ξούτ, μέσα στο σπιτάκι του... Δεν γνωρίζουμε πώς και τι, μα δεν μας ένοιαζε και πολύ... Αμέσως  αποφασίσαμε να αναλάβουμε την ευθύνη να τον υιοθετήσουμε! Αρχίσαμε να μελετάμε πώς θα  μπορούσαμε να τον φροντίζουμε και  να του δείχνουμε την αγάπη μας....

Από την αρχή όμως, διαπιστώθηκε ένα βασικό πρόβλημα ... "Τι θα γινόταν ο Ξουτ τα Σαββατοκύριακα, τότε που τα σχολεία θα ήταν κλειστά;" Μέσα από συζήτηση, η λύση δόθηκε από μας τους ίδιους! 

 

 

Κάθε εβδομάδα, ένα παιδί θα τον έπαιρνε μαζί του, στο σπίτι του, και θα τον φρόντιζε το ίδιο! Έτσι, φτιάξαμε το πρόγραμμα επισκέψεων του Ξουτ! 

Μάλιστα, προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι ο Ξουτ θα πέρναγε όμορφα το Σαββατοκύριακο,  τα παιδιά με τη βοήθεια των γονέων τους,  κατέγραφαν τί έκαναν με τον Ξουτ. 

Κάθε Δευτέρα, διαβάζαμε στην ολομέλεια το κείμενο- ημερολόγιο. Αργότερα οι σελίδες αυτές, θα ενώνονταν για να δημιουργήσουν ένα ξεχωριστό Ημερολόγιο,  το Ημερολόγιο του Ξουτ μας!

Ήμασταν καλή παρέα για τον Ξουτ, όμως τα παιδιά, πρότειναν  ότι το σκυλάκι μας μπορεί να αισθάνεται μοναξιά. Έτσι ήρθε στο σχολείο μας και η οικογένειά  του....

Σιγά σιγά εγκαινιάστηκε και η νέα μας γωνιά, η γωνιά του Κτηνίατρου!

Τα νέα ταξίδεψαν και... έφτασαν στα αυτιά της συγγραφέως Ζωής Σκαλίδη! Με την υποστήριξη μιας μαμάς μας, η συγγραφέας επισκέφτηκε το νηπιαγωγείο μας, γνώρισε το πρόγραμμά μας και μας μίλησε για το βιβλίο της. Φάνηκε ενθουσιασμένη!


 Και τότε ήταν που πραγματικά Ζώα άρχισαν να επισκέπτονται το νηπιαγωγείο μας! Πόσο μεγάλη ήταν η χαρά μας!

Μερικά στιγμιότυπα από όσα ζήσαμε με τα ζωάκια στο νηπιαγωγείο φέτος, μπορείτε να δείτε στο βίντεο που ακολουθεί:

καλώς ήρθες καλοκαίρι ...με ένα παγωτό στο χέρι !

η Ελένη είχε την ιδέα
ο Άγγελος ζήτησε από την μαμά του την συνταγή
και όλοι βάλαμε ένα χεράκι
και  γλύκα  υποδεκτήκαμε το Καλοκαιράκι !

Πασακάκιος Δρόμος Υγείας

Οι φορείς της περιοχής μας, αναβίωσαν μια σπουδαία αθλητική δραστηριότητα,
αγώνας δρόμου για όλες τις ηλικίες !
 Ο ενθουσιασμός και η συμμετοχή ήταν πολύ μεγάλη !
Βεβαίως, βεβαίως συμμετείχαν εμείς, οι γονείς και τα παιδιά μας !

 ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!!!!
σε αυτούς που είχαν την ιδέα
σε αυτούς που την πραγματοποίησαν
  και... βεβαίως - βεβαίως στους συμμετέχοντες  δρομείς !😉

"ο δρόμος σου γλυκός και μοσχοβολυσμένος ...στην κεφαλή σου κρέμεται ο ήλιος μαγεμένος

Καλό μήνα !

Ένα υπέροχο τραγούδι για τον ομορφότερο μήνα του χρόνου !
 

ο μικρός Χριστός

Ορφέας Περίδης & Παιδική Χορωδία Δ... από margaritapaschou
 τραγουδήσαμε το υπέροχο τραγούδι του Ορφέα Περίδη και της παιδικής χορωδίας Τυπάλδου και το αποτυπώσαμε εικαστικά

 

ΣΙΝΕΜΑ "το Νηπιαγωγείο μας"

''Παιδιά χτες περάσαμε πολύ ωραία που όλοι μαζί  είδαμε την ταινία !!!
Εγώ την είχα δει μικρός και δεν την είχα καταλάβει,τώρα άκουγα αυτά που έλεγαν οι φίλοι μου και τα κατάλαβα όλα και τώρα μου άρεσε πολύ !
Εμένα μου άρεσε που γελούσαμε όλοι μαζί όταν ήταν κάτι αστείο !
Φάγαμε και ποπ κορν, ήπιαμε και πορτακαλάδα !
Να πούμε στους γονείς, να έρθουμε και σήμερα το απόγευμα να δούμε πάλι σινεμά;
Να είμαστε πάλι όλοι μαζί, όλοι οι φίλοι μαζί !''

Ευχαριστούμε τον Σύλλογο Γονέων των Νηπιαγωγείων μας για την προβολή και την επιλογή της αριστουργηματικής ταινίας 
" Τα μυαλά που κουβαλάς " βραβευμένης με Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA καλύτερου animation.

  " ...τι γίνεται στον εγκέφαλό της Ράιλι;   Η χαρούμενη κοπέλα είναι η Χαρά που φροντίζει ώστε το μωρό να είναι γελαστό και ευτυχισμένο και βεβαίως εξασφαλίζει μια συνεχή ροή χαρούμενων αναμνήσεων.  Η Λύπη, που έχει χρώμα γκρι-μπλε, είναι κοντούλα, χοντρούλα, φορά γυαλιά και, ενώ έχει μεγάλη έγνοια για το καλό της Ράιλι, η τάση της να βλέπει πάντα το ποτήρι μισοάδειο κάνει το μωρό να κλαίει κάθε φορά που αγγίζει την κονσόλα. Μαζί της έρχονται ο Φόβος (κομψευάμενος και ξερακιανός), η Αηδία (κομψή, σνομπ και καταπράσινη) και βεβαίως ο κατακόκκινος και πάντα έτοιμος να βγάλει φωτιές Θυμός. 
 Μα, θα μου πείτε, έχει κονσόλα ο εγκέφαλος για τον έλεγχο της οποίας ερίζουν τα συναισθήματα; Φυσικά και δεν έχει! Αλλά όποιος έχει προσπαθήσει να δώσει απλές και απτές απαντήσεις που να ικανοποιούν την περιέργεια ενός παιδιού για το πώς λειτουργεί ο εγκέφαλος ξέρει πολύ καλά τις δυσκολίες του εγχειρήματος. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο βοήθημα από την ταινία αυτή, που οπτικοποιώντας άριστα μερικές από τις θεμελιώδεις λειτουργίες του εγκεφάλου μπορεί να αποτελέσει την αρχή για μια συζήτηση με τους μικρούς αγαπημένους μας που πιθανότατα θα κρατήσει χρόνια."

με αφορμή το ποίημα "η Αργυρώ γελάει"

... τραγουδάει
στα χέρια του μπαμπά πετάει
κάνει κούνια και γελάει
χορεύει και ιππεύει
στη θάλασσα κολυμπάει
από το αυτοκίνητο μας χαιρετάει
στο μουσείο βόλτα παέι
ζωγραφίζει και τις ζωγραφιές της πετά ή χαρίζει
αγκαλιές θέλει να ζεσταθεί
και παραμύθια για να κοιμηθεί !

"Κυρία, η Αργυρώ είναι καλή, είναι πονηρή, είναι θυμωμένη, είναι περήφανη και ευχαριστημένη,κλαίει, χαίρεται, φοβάται ...."



Μέσα στους στίχους, τα παιδιά εντόπισαν  
την ομοιότητα μέσα στη διαφορά, αλλά και
 την διαφορά μέσα στην ομοιότητα,
καταλήγοντας ότι
"η Αργυρώ είναι ένα παιδάκι σαν και εμάς"

Επίσκεψη στο Μουσείο Τυπογραφίας

                           Στο Μουσείο Τυπογραφίας

                             ξεδιπλώνεται η ζωή

                             και ο χρόνος σταματάει

                             σε μελάνι και χαρτί.

                             Τα εκθέματα θυμίζουν

                             περασμένες εποχές

                             μηχανήματα σπουδαία

                             με σφραγίδες διαδρομές ...

...μέσα από ένα ενδιαφέρον εκπαιδευτικό πρόγραμμα, τα παιδιά γνώρισαν την τέχνη της τυπογραφίας και συμμετείχαν σε κινητικές και εικαστικές δραστηριότητες !

 ... έτοιμη η δική μας εφημερίδα "ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ ΝΕΑ"