"Το Εκπαιδευτικό Δράμα (Drama in Education)
είναι μια μορφή θεατρικής τέχνης με καθαρά παιδαγωγικό χαρακτήρα. Μπορεί να
διδαχθεί είτε ως ανεξάρτητο μάθημα τέχνης είτε παράλληλα να αξιοποιηθεί ως μέσο
για τη διδασκαλία διαφόρων μαθημάτων του προγράμματος σπουδών" (Αυδή, Α. ,
Χατζηγεωργίου, Μ., σελ. 19)
Στην τάξη μας επιλέξαμε να "παίξουμε" με το κλασικό παραμύθι "
Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι". Αφού το διαβάσαμε και το αναλύσαμε, αξιοποιήσαμε αρκετές τεχνικές δράματος για τις ανάγκες του παιχνιδιού μας. Ορισμένες χαρακτηριστικές τεχνικές, περιγράφονται παρακάτω:
1.
"Καυτή καρέκλα": Τα παιδιά έκαναν ερωτήσεις στο χαρακτήρα της
κακιάς βασίλισσας-μάγισσας. Με το τρόπο αυτό καταφέραμε να συλλέξουμε πληροφορίες για το χαρακτήρα αυτό, γενικές αλλά και πιο εξειδικευμένες, σχετικά με τα κίνητρά του, τα συναισθήματά του και τις αποφάσεις του. Έτσι, τον γνωρίσαμε καλύτερα.
2.
"Διάδρομος της συνείδησης": Στο μεγάλο ηθικό δίλημμα του
κυνηγού, αν θα έπρεπε να ακολουθήσει την εντολή της κακιάς βασίλισσας ή όχι, βοήθησαν τα παιδιά σε ρόλο δέντρων (που μιλούσαν), σχηματίζοντας το διάδρομο της συνείδησης. Όταν ο χαρακτήρας έφτασε στο τέλος του διαδρόμου, είχε πάρει μια σημαντική απόφαση που θα επηρέαζε δραστικά την εξέλιξη του παραμυθιού!
3.
"Παντομίμα": Τα παιδιά, στους ρόλους των νάνων και της Χιονάτης, παρουσιάζουν τη σκηνή
"Οι νάνοι βρίσκουν τη Χιονάτη λιπόθυμη" χωρίς λόγο, δίνοντας έμφαση στην κίνηση και τις εκφράσεις του προσώπου.
4. "Παγωμένη εικόνα και ζωντανή εικόνα":
Τα παιδιά παρουσιάζουν μια εικόνα η
οποία παρουσιάζει το θέμα της διαταγής της κακιάς βασίλισσας προς τον κυνηγό.
Αφού δοθούν οι απαραίτητες "κατευθύνσεις", η παγωμένη εικόνα ζωντανεύει και οι χαρακτήρες της, παρουσιάζουν μια σκηνή από το παραμύθι
5. "Ομαδικό γλυπτό": Τα παιδιά σε ρόλους νάνων, χτίζουν μια σκηνή από την καθημερινότητά τους, δημιουργώντας σταδιακά με τις στάσεις του σώματος που παίρνουν, ένα ομαδικό γλυπτό.
Ένα είναι σίγουρο! Μάθαμε παίζοντας και περάσαμε καταπληκτικά!
