Δεν γεννιόμαστε ομάδα. Γινόμαστε.
Με κάθε όνομα που μαθαίνουμε, με κάθε βλέμμα που συναντιέται, με κάθε χέρι που απλώνεται όχι για να δείξει, ή να χτυπήσει αλλά για να αγκαλιάσει.
Ξεκινήσαμε από τη μονάδα, για να φτάσουμε στην ομάδα. Με παιχνίδια γνωριμίας, δράσεις σχεσιοδυναμικής, κύκλους εμπιστοσύνης και σιωπηλές συμφωνίες, χτίζουμε ένα "μαζί" που δεν εξαιρεί κανέναν.
Γιατί η ομάδα δεν είναι απλώς συνύπαρξη — είναι χώρος φροντίδας. Είναι μια κοινωνική οικολογία, που όταν καλλιεργηθεί σωστά, γίνεται ασπίδα απέναντι στη βία και τον αποκλεισμό.
Η κοινωνική αειφορία δεν διδάσκεται. ΒΙΩΝΕΤΑΙ! Και στην τάξη μας, αρχίζει με μία απλή φράση: «Εδώ, σε βλέπουμε. Σε ακούμε. Ανήκεις.»
Μπορούμε να σηκωθούμε όλοι μαζί;
Ας συντονιστούμε για το κοινό καλό!






















































